• چهارشنبه ۱۷ دی ماه، ۱۳۹۳ - ۰۸:۱۵
  • دسته بندی : علمی و آموزشی
  • کد خبر : 9310-6486-5
  • خبرنگار :
  • منبع خبر : خبرگزاری ایسنا

یک متخصص حیات‎وحش تشریح کرد:

تقابل گراز و انسان‌

گراز با وجود فواید بسیار برای طبیعت به علت دگرگونی محیط زیست، نابودی جنگل‌ها و تبدیل آنها به زمین‌‌های زراعی،‌کاهش و از میان رفتن صیادان یا دشمنان طبیعی مانند پلنگ، خرس و گرگ در بیشتر مناطق ایران تبدیل به آفت شده است.

به گزارش خبرنگار خبرگزاری دانشجویان ایران(ایسنا) منطقه لرستان، این در حالی است که بسیاری از گونه‌های جانوری ایران به دلیل تخریب و تبدیل محیط زیست در درجه اول و شکار، تور و تله‌گذاری در درجه دوم، در معرض نابودی قرار دارند. گراز تنها حیوانی است که به علت بی‌‌توجهی و سوء مدیریت نسل آن نه‌تنها در معرض انقراض نیست، بلکه روبه‌ ازدیاد است!

هوشنگ ضیایی، متخصص و کارشناس حیات‌وحش در این باره می‌گوید: گراز معمولا در مناطق جنگلی زندگی می‌کند و در آنجا به حالت تعادل در می‌آید، ولی اگر دشمنان طبیعی زیستگاهش از بین برود، جمعیت آن به علت زاد و ولد بالا و مرگ و میر کم زیاد می‌شود و در جستجوی پناهگاه و غذا به مناطق مسکونی بخصوص مزارع هجوم می‌آورد و خسارات زیادی به محصولات کشاورزی وارد می‌کند.

وی اضافه کرد: این روند در چند سال گذشته آنچنان شتابی به خود گرفته است که حضور گراز در تمام مناطق ایران حتی در مناطق کویری، پارک ملی بمو، جنگل‌های حرا که در گذشته فاقد گراز بوده و در خوزستان هم به ثبت رسیده است. به طوری که در آن مناطق نیز صدمات زیادی به مزارع کشاورزی از جمله محصولات نیشکر هفت تپه در خوزستان وارد آورده است. علاوه بر آن طبق گزارش‌های سازمان وزارت جهاد کشاورزی، محصولات زراعی برنج در شمال، ذرت در کرمان و مزارع انگور در زنجان هم از دستبرد این‌گونه در امان نمانده است.

مهندس ضیایی ادامه داد: یکی دیگر از دلایل زیاد شدن گراز حرام بودن گوشت آن است که این مساله در کشورهای غیرمسلمان که خرید و فروش و استفاده از گوشت خوک‌سانان مرسوم است، براحتی با شکار کنترل می‌شود.

این متخصص حیات‎وحش افزود: در ایران به دلیل حرام بودن گوشت گراز از نظر شرعی،‌ استفاده از آن فقط برای اقلیت‌ها ممکن است؛ اما پروانه شکاری که سازمان حفاظت محیط زیست در اختیار اقلیت‌ها یا شکارچیان تروفه برای شکار گراز قرار می‌دهد، بسیار کم است.

وی تصریح کرد: از این‌رو شکار اقتصادی گراز، عامل موثری درکنترل جمعیت آن به حساب نمی‌آید و تنها راه کنترل جمعیت گراز در شرایط فعلی، شکار حرفه‌ای است که باید از طریق حمایت شکارچیان بومی و محلی و به وسیله آموزش به آنها صورت بگیرد.

ضیایی اظهار کرد: معمولاً افراد محلی آگاهی چندانی در خصوص گونه‌ها و وضعیت اکولوژیکی آنها ندارند و به طور مثال، موقع حمله گرازها به مزرعه، آنهایی را که بزرگترند با تیر می‌زنند. در نتیجه بچه‌های گراز زنده می‌مانند و در اطراف همان ناحیه پخش و گسترده می‌شوند و نهایتا دوباره به مزرعه حمله می‌کنند.

این پژوهشگر بیان کرد: اما اگر در 2 روز متوالی بچه‌های گراز را شکار ‌کنند، گراز ماده احساس ناامنی می‌کند و از آنجا دور می‌شود. یا استفاده از سموم برای کشتن گرازها که به اشتباه در برخی مناطق استفاده می‌شود؛ خود باعث از میان رفتن موجوداتی می‌شود که از لاشه گراز استفاده می‌کنند. از این رو تمام مسائل و موارد مشابه نیازمند آموزش و اطلاع‌رسانی است که باید با حضور کارشناسان و نظارت مسئولان صورت بگیرد.


انتهای پیام

ارسال خبر به دوستان

* گیرنده(ها):

آدرس ایمیل ها را با علامت کاما از هم جدا نمایید. (حداکثر 3 آدرس پست الکترونیکی گیرنده را وارد نمایید)
متن ارسال:

ارسال نظر

نام و نام خانوادگی:
آدرس سایت شما:
* آدرس پست الکترونیکی:
* متن:
* کد مقابل را وارد نمایید: